Kaplica Zmartwychwstania Pańskiego
Przydrożne Kapliczki
Kaplica w dzielnicy Stare Miasto. Datowanie według OpenStreetMap: 1861 rok. Kaplica to niewielka świątynia, często przy cmentarzu, szpitalu lub dużym kościele.
Historia
Gdy w 1803 roku założono Cmentarz Rakowicki, wzniesiono na nim prowizoryczną, drewnianą kaplicę, którą ostro krytykowała krakowska prasa. Budowie nowej utrudniały życie austriackie władze wojskowe, bo cmentarz leżał tuż przy pasie fortyfikacji twierdzy, a pierwszy neogotycki projekt odrzucono. Kaplicę postawili więc na własny koszt bankier Ludwik Helcel i jego żona Anna, powierzając budowę Józefowi Czeszce, austriackiemu podpułkownikowi artylerii. Pozwolenie uzyskano w 1856 roku, kamień węgielny wmurowano 27 lipca 1861 roku, a biskup Ludwik Łętowski konsekrował świątynię 28 października 1862 roku. Niska, neoklasycystyczna budowla nie ma wież. W ołtarzu głównym wisi obraz Zmartwychwstania Chrystusa, który w 1862 roku namalował Józef Planek.
Ciekawostka
W podziemiach kaplicy mieści się krypta rodziny Helclów. Zgodnie z wolą fundatorów mogą w niej spoczywać tylko ci członkowie rodu, którzy znali język polski i się nim posługiwali.