Wieża Mariacka
Szlak Wojny
Wyższa wieża bazyliki Mariackiej, z której codziennie rozbrzmiewa hejnał. Według legendy hejnalista ostrzegł miasto przed najazdem Tatarów w 1241 roku i zginął od strzały; dlatego melodia urywa się w połowie.
Historia
Wyższa wieża kościoła Mariackiego, zwana Hejnalicą, ma 82 metry wysokości. W XV wieku podwyższono ją i przystosowano do roli strażnicy miejskiej; w 1478 roku cieśla Matias Heringkan przykrył ją gotyckim hełmem, a w 1666 roku na iglicy zawieszono złoconą koronę o średnicy 2,4 metra. Z wysokości 54 metrów co godzinę rozbrzmiewa hejnał, jeden z symboli Krakowa. Najwcześniejszy zapis o trębaczu z tej wieży znajduje się w miejskich rejestrach płac z 1392 roku. Trębacz i strażnicy prawdopodobnie wypatrywali pożaru albo obcych wojsk, a rano i wieczorem jego sygnał otwierał i zamykał bramy miasta, tak jak w wielu ówczesnych miastach Europy. Melodia urywa się w pół frazy. Według legendy dzieje się tak dlatego, że strażnik grający hejnał podczas najazdu tatarskiego w XIII wieku został trafiony strzałą. Ta opowieść jest jednak młoda: wymyślono ją w latach 20. XX wieku.
Ciekawostka
Hejnał mariacki rozbrzmiał też daleko od Krakowa: w południe 18 maja 1944 roku zagrał go plutonowy Emil Czech podczas walk o Monte Cassino, dając znak, że bitwę wygrali polscy żołnierze.