Cmentarz Ewangelicki w Łuczanowicach
Krakowskie Cmentarze
Niewielki cmentarz ewangelicki w dzielnicy Wzgórza Krzesławickie, zwany też kalwińskim, dysydenckim, a przez okolicznych mieszkańców ariańskim. Założyła go przed 1626 rokiem kalwińska rodzina Żeleńskich, właściciele Łuczanowic; już w 1593 roku Stanisław Żeleński wzniósł tu murowany grobowiec. W 1787 roku Marcjan Żeleński usypał czterometrowy Kopiec Arian z obeliskiem zwieńczonym urną, który kryje rodzinną komorę grobową. Wokół kopca zachowało się kilka dawnych nagrobków.
Historia
Niewielki cmentarz przy ulicy Orłowskiego założyła przed 1626 rokiem kalwińska rodzina Żeleńskich, właściciele Łuczanowic. Zaczątkiem był murowany grobowiec, który Stanisław Żeleński wzniósł w 1593 roku. We wsi działał też zbór braci polskich, zamknięty wyrokiem trybunału w 1687 roku. W 1787 roku Marcjan Żeleński usypał na cmentarzu kopiec wysoki na około 4 m, zwany Kopcem Arian, w którym urządził nową komorę grobową rodziny. Stoi na nim pięciometrowy piaskowcowy obelisk zwieńczony urną, z herbem Ciołek. Wokół kopca zachowało się kilka dawnych nagrobków, między innymi sarkofag oficera Ludwika Dębickiego. Zaniedbany cmentarz otrzymała w 1938 roku od hrabiego Andrzeja Mycielskiego gmina ewangelicko-augsburska w Krakowie, a prace porządkowe były możliwe dopiero po 1989 roku. Ponownego poświęcenia dokonał 25 września 1993 roku biskup Rudolf Pastucha.
Ciekawostka
Okoliczni mieszkańcy nazywali ten cmentarz ariańskim, a kopiec Kopcem Lutrów. Ślad reformacji zachował się też w nazwach pobliskich ulic: Braci Polskich i Kalwińskiej.