Cmentarz Podgórski (nowy)
Krakowskie Cmentarze
Komunalny cmentarz w dzielnicy Podgórze u stóp kopca Krakusa, założony w 1900 roku, gdy skończyło się miejsce na starym cmentarzu. Ma 8,37 hektara, a kaplicę poświęcono w 1907 roku. Przy głównej alei stoją rodzinne grobowce podgórskich przemysłowców, kupców i rzemieślników, a bliskość dużego węzła kolejowego sprawiła, że wielu pochowanych tu ludzi to kolejarze. W latach 1914-1919 w kwaterze XI pochowano 332 żołnierzy i jeńców z I wojny światowej. Oba cmentarze podgórskie znalazły się w 2010 roku na Europejskim Szlaku Kulturowym cmentarzy.
Historia
Nowy Cmentarz Podgórski, położony u stóp kopca Krakusa, założono w 1900 roku, gdy skończyło się miejsce na starym cmentarzu. Decyzję podjęła Rada Miasta Podgórza już w maju 1897 roku. Teren o powierzchni 8,37 ha przyjął pierwszą zmarłą 17 kwietnia 1900 roku. Była to 23-letnia Tekla Dudek z Zakrzówka, a jej grobu dziś już nie ma. Kaplicę poświęcono w 1907 roku. W czasie I wojny światowej do Podgórza, ze względu na dużą stację kolejową, trafiały transporty rannych i jeńców, dlatego wydzielono kwaterę XI, w której w latach 1914-1919 pochowano 332 żołnierzy i jeńców. Cmentarz pokazuje przekrój społeczny mieszkańców Podgórza: szlacheckich grobów jest tu niewiele, za to przemysłowcy, kupcy i rzemieślnicy mają przy głównej alei grobowce zbudowane według własnych wzorów, jak rodzina Matecznych, właścicieli zakładu leczniczo-kąpielowego. Bardzo liczną grupę stanowią groby kolejarzy. W 2008 roku stary i nowy cmentarz podgórski dołączyły do stowarzyszenia ważnych cmentarzy europejskich ASCE.
Ciekawostka
Do dziś przetrwał grób Edwarda Cholewy, który zginął tragicznie w wieku 21 lat. Nagrobek ufundowali mu koledzy robotnicy, co jest najstarszym zachowanym w Krakowie przykładem solidarności tego środowiska.