Cmentarz Prądnik Czerwony
Krakowskie Cmentarze
Największy i jeden z najmłodszych cmentarzy Krakowa w dzielnicy Prądnik Czerwony, zwany też Batowickim. Tworzą go dwie sąsiadujące nekropolie: parafialna, otwarta w 1923 roku, i komunalna z 1966 roku. Cmentarz komunalny rozbudowano według projektu Romualda Loeglera: powstał dom pogrzebowy Brama do Miasta Zmarłych, uznany za jedną z najciekawszych polskich realizacji po 1989 roku, oraz nisze katakumbowe. Dziś cmentarz zajmuje około 42 hektarów. Na części parafialnej spoczywa Jan Kaczara, dorożkarz opisany przez Gałczyńskiego w wierszu „Zaczarowana dorożka”.
Historia
Cmentarz Prądnik Czerwony, zwany także Batowickim, jest największym i jednym z najmłodszych cmentarzy Krakowa. Tworzą go dwie sąsiadujące nekropolie. Cmentarz parafialny otwarto w 1923 roku, a poświęcono w 1931; ma około 1 ha i leży w północno-zachodnim narożniku kompleksu. Cmentarz komunalny, otwarty w 1966 roku, nazwano od pobliskich Batowic. Od 1996 roku przebudowywano go według projektu architekta Romualda Loeglera. Powstał wtedy dom pogrzebowy Brama do Miasta Zmarłych, wybrany w 2006 roku jedną z dwudziestu najciekawszych polskich realizacji architektonicznych po 1989 roku, oraz nisze katakumbowe, z pierwszym pochówkiem w 1999. Cmentarz zajmuje dziś około 41,75 ha, a docelowo ma mieć 55 ha. Pochowano tu między innymi rzeźbiarzy Jerzego Bereścia i Marię Pinińską-Bereś oraz piosenkarza i aktora Andrzeja Zauchę. Na cmentarzu jest też największa w Krakowie kwatera osób o nieustalonej tożsamości.
Ciekawostka
Na cmentarzu parafialnym spoczywa Jan Kaczara, dorożkarz, którego Konstanty Ildefons Gałczyński opisał w wierszu „Zaczarowana dorożka”.