Galeria-Pracownia Tadeusza Kantora
Krakowscy Artyści: Teatr, Kabaret i Film
Galeria sztuki poświęcona Tadeuszowi Kantorowi, założona w 1995 roku w dawnym mieszkaniu artysty, oddział Cricoteki. Udostępniono ją zwiedzającym pięć lat po jego śmierci. Kantor mieszkał i tworzył w niej w latach 1987-1990, a przestrzeń wygląda identycznie jak w chwili, gdy artysta opuścił ją na zawsze: zachowały się przedmioty osobiste, rysunki, pamiątki, pisma i meble. Pokój Tadeusza Kantora stanowi podstawę stałej ekspozycji, a oprócz niej można zobaczyć wystawy czasowe z wypożyczonymi pracami Kantora i innych związanych z nim artystów.
Historia
Galeria-Pracownia znajduje się w kamienicy przy ul. Siennej 7, w dawnym mieszkaniu Tadeusza Kantora; artysta żył i pracował tu w latach 1987-1990. Właśnie tu powstały jego ostatnie prace. Zwiedzającym udostępniono je w 1995 roku, pięć lat po jego śmierci, jako oddział krakowskiej Cricoteki.
Pokój Kantora jest podstawą stałej ekspozycji i wygląda tak, jakby artysta dopiero go opuścił: zostały meble, pisma, rysunki, drobiazgi osobiste i pamiątki. Oprócz wystawy stałej zwiedzający mogą obejrzeć wystawy czasowe z wypożyczonymi pracami Kantora oraz innych artystów związanych z jego postacią.
Kantor (1915-1990) był malarzem, scenografem i reżyserem. Studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a w 1955 roku założył teatr Cricot 2, znany ze spektakli „Umarła klasa” i „Wielopole, Wielopole”.
Sama kamienica, stojąca na rogu ulic Siennej i Stolarskiej, powstała w latach 1851-1861 na miejscu domu zniszczonego w wielkim pożarze Krakowa w 1850 roku. Tworzy południową pierzeję Małego Rynku, a jej fasada ma cechy klasycystyczne.
Ciekawostka
Pierwszą premierą teatru Cricot 2 w 1956 roku była „Mątwa” według Witkiewicza. Już w tym przedstawieniu Kantor użył elementów, które stały się dla jego teatru znakiem rozpoznawczym: aktorzy poruszali się jak kukły, a ich gra przypominała niemy film.