Kino Kijów
Krakowscy Artyści: Teatr, Kabaret i Film
Zabytkowe kino przy alei Zygmunta Krasińskiego 34, na Półwsiu Zwierzynieckim; budowę rozpoczęto w 1962 roku, a budynek zaprojektował Witold Cęckiewicz. Kino zaczęło działać 6 listopada 1967 roku premierą „Wojny i pokoju” Siergieja Bondarczuka. Z salą na 960 widzów było wówczas największe w Krakowie i najnowocześniejsze w Polsce: pierwsze szerokoformatowe, z wklęsłym ekranem o wymiarach 18,7 x 8,6 m. Odbywały się tu polskie i światowe premiery, m.in. „Listy Schindlera” (1994) i „Pana Tadeusza” (1999), a obecnie Krakowski Festiwal Filmowy.
Historia
Kino Kijów stoi przy alei Zygmunta Krasińskiego 34, na Półwsiu Zwierzynieckim. Prace budowlane ruszyły w 1962 roku. Projekt budynku opracował Witold Cęckiewicz, a za wnętrza odpowiadali Krystyna Zgud-Strachocka, Jerzy Chronowski i J. Kosiniak. Działalność kino zaczęło 6 listopada 1967 roku pokazem „Wojny i pokoju” w reżyserii Siergieja Bondarczuka, filmowej adaptacji powieści Lwa Tołstoja.
W chwili otwarcia Kijów miał największą salę w mieście, na 960 widzów, i uchodził za najnowocześniejsze kino w Polsce. Jako pierwsze szerokoformatowe pozwalało wyświetlać filmy z taśm 16, 35 i 70 mm w dźwięku stereofonicznym. Odbywały się tu polskie i światowe premiery, na przykład „Listy Schindlera” (1994) i „Pana Tadeusza” (1999). W latach 1968-1990 gościł krakowski Festiwal Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych, a dziś jest miejscem Krakowskiego Festiwalu Filmowego.
Gdy multipleksy odciągnęły widzów, kino przeszło rewitalizację w latach 2005-2008. Obok dużej sali na 828 miejsc urządzono sale studyjne, kawiarnię filmową i klub muzyczny, a salę główną wyposażono w pierwszy w mieście projektor cyfrowy. W latach 2008-2019 kino działało pod nazwą „Kijów.Centrum”. Budynek jest cenionym przykładem modernizmu; na tylnej elewacji zachowała się barwna ceramiczna mozaika w stylu op-art.
Ciekawostka
Wklęsły ekran kina, o wymiarach 18,7 x 8,6 m, został zakupiony w Danii.