Kopiec Józefa Piłsudskiego
Krakowskie Kopce
Najwyższy z pięciu krakowskich kopców i największy kopiec w Polsce. Stoi na szczycie Sowińca w Lesie Wolskim. Nazywany jest też Kopcem Niepodległości lub Kopcem Wolności.
Historia
Kopiec na szczycie Sowińca w Lesie Wolskim to najwyższy z pięciu krakowskich kopców i największy kopiec w Polsce. Pomysł jego usypania zgłosił por. Franciszek Supergan. W 1934 roku Związek Legionistów Polskich poparł ideę kopca-pomnika walki narodu o niepodległość, a w Warszawie powstał komitet budowy z płk. Walerym Sławkiem na czele. Projekt przygotował Franciszek Mączyński. Sypanie ruszyło 6 sierpnia 1934 roku - dokładnie dwadzieścia lat po tym, jak z Krakowa wyruszyła I Kompania Kadrowa Legionów.
Po śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego kopiec otrzymał jego imię, a prace ukończono 9 lipca 1937 roku. W kopcu złożono ziemię z pól bitewnych I wojny światowej, gdzie walczyli Polacy; pochodzi ona między innymi ze szczytu Krzemieniuchy. Budowla mierzy około 35 m wysokości, ma 111 m średnicy u podstawy i 130 tysięcy m³ objętości.
W czasie okupacji, w 1941 roku, generalny gubernator Hans Frank zlecił usunięcie kopca, lecz do tego nie doszło. Po wojnie władze próbowały wymazać go z krajobrazu i ze świadomości krakowian: w 1953 roku czołg zdjął ze szczytu granitową płytę z Krzyżem Legionowym, a cały stok został zniszczony. Komitet Opieki nad Kopcem, powołany w czerwcu 1980 roku, zainicjował odnowę, która ruszyła rok później. U podnóża spoczęła wtedy ziemia z pobojowisk II wojny światowej i zaczęto mówić o kopcu „Mogiła Mogił”. Ulewy z lat 1996 i 1997 podmyły 65% zboczy, a remont trwał pięć lat.
Wokół kopca rozciąga się Polana na Sowińcu - 4,2 ha, największa polana Lasu Wolskiego, z ławkami, wiatami i placem zabaw. Od 2007 roku u podnóża kopca kończy się Bieg Trzech Kopców.
Ciekawostka
5 kwietnia 1938 roku do kopca trafiła ziemia z wyspy Graciosa, na której zginął mjr pilot Ludwik Idzikowski. Wysłał ją tamtejszy gubernator, a urnę wykonano z cylindra silnika lotniczego.