Skwer Jerzego Jarockiego
Krakowscy Artyści: Teatr, Kabaret i Film
Skwer na Plantach, między ulicą Szewską a placem Szczepańskim, nazwany imieniem Jerzego Jarockiego (1929-2012), reżysera teatralnego, pedagoga, tłumacza i dramaturga. W latach 1961-1998 reżyserował na deskach Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, był też profesorem krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego. Debiutował w 1957 roku w Teatrze Śląskim; światowa prapremiera „Ślubu” Gombrowicza w jego reżyserii odbyła się w Gliwicach w kwietniu 1960 roku.
Historia
Skwer między ulicą Szewską a placem Szczepańskim należy do Plant, zabytkowego parku otaczającego Stare Miasto. Nazwano go imieniem Jerzego Jarockiego (1929-2012), reżysera teatralnego, pedagoga, tłumacza i dramaturga, określanego jako jeden z najważniejszych reżyserów w polskim teatrze powojennym.
Jarocki ukończył wydział aktorski krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, a reżyserii uczył się w moskiewskim GITIS-ie. Zadebiutował w 1957 roku w Teatrze Śląskim w Katowicach. Od 1961 roku związał się ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie - jego pierwszy spektakl, „Zamek w Szwecji” Françoise Sagan, miał premierę 21 lipca 1961 roku - i reżyserował na tej scenie do 1998 roku. Od 1966 roku wykładał w krakowskiej PWST, od 1991 był jej profesorem, a w 1994 przyjęto go do Polskiej Akademii Umiejętności.
Jego ulubieni autorzy to między innymi Sławomir Mrożek, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Witold Gombrowicz, Tadeusz Różewicz i Anton Czechow. Cechowały go realizm i precyzyjna analiza tekstu, a wszystkie elementy przedstawienia - scenografię, kostiumy, muzykę i grę aktorską - podporządkowywał jednej wizji. Zmarł w 2012 roku, a jego prochy spoczęły w alei zasłużonych cmentarza Rakowickiego w Krakowie.
Ciekawostka
Żeby wystawić „Ślub” Gombrowicza, Jarocki założył w 1959 roku Studencki Teatr Gliwice ze studentami Politechniki Śląskiej. Prapremiera w kwietniu 1960 roku była wielkim wydarzeniem, lecz po czterech spektaklach przedstawienie trafiło na indeks i zdjęto je z afisza. Inscenizację wznowiono w Paryżu.