Tablica Wisławy Szymborskiej
Krakowscy Artyści: Pisarze i Poeci
Tablica pamiątkowa w Starym Mieście poświęcona Wisławie Szymborskiej (1923-2012), poetce, eseistce i tłumaczce, laureatce Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996 roku. Od 1929 roku mieszkała w Krakowie, gdzie w 1945 roku zadebiutowała w „Dzienniku Polskim” wierszem „Szukam słowa”. W latach 1953-1966 kierowała działem poezji tygodnika „Życie Literackie”, w którym przez wiele lat publikowała też felietony „Lektury nadobowiązkowe”. W pierwszą rocznicę jej śmierci w Kamienicy Szołayskich otwarto wystawę „Szuflada Szymborskiej”.
Historia
Wisława Szymborska urodziła się 2 lipca 1923 roku w Prowencie, dziś części Kórnika. W 1929 roku jej rodzina przeniosła się do Krakowa i zamieszkała w kupionej kamienicy przy ulicy Radziwiłłowskiej 29. To trzykondygnacyjny dom czynszowy z 1896 roku o neorenesansowej fasadzie, zaprojektowany przez Leopolda Tlachnę; sufity klatki schodowej zdobią malowidła, a nad bramą jest witrażowe okno. Poetka mieszkała tu w latach 1929-1948.
W Krakowie chodziła do szkoły powszechnej i do gimnazjum sióstr urszulanek, w czasie okupacji uczyła się na tajnych kompletach i w 1941 roku zdała maturę. Od 1943 roku pracowała jako urzędniczka na kolei, żeby uniknąć wywiezienia na roboty do Rzeszy. Debiutowała w 1945 roku na łamach "Dziennika Polskiego" wierszem "Szukam słowa", a pierwszy tom, "Dlatego żyjemy", wydała w 1952 roku. W latach 1953-1966 kierowała działem poezji tygodnika "Życie Literackie", gdzie potem przez lata publikowała felietony "Lektury nadobowiązkowe". W 1996 roku otrzymała Literacką Nagrodę Nobla. Zmarła w Krakowie 1 lutego 2012 roku.
Tablicę pamięci poetki odsłonięto na fasadzie kamienicy 6 października 2017 roku; jej autorem jest rzeźbiarz Czesław Dźwigaj.
Ciekawostka
Przy wejściu do kawiarni Nowa Prowincja, w której Szymborska regularnie bywała, od marca 2014 roku działa Domofon poezji - można tam odtworzyć nagranie poetki czytającej własny wiersz.