MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej
Krakowscy Artyści: Malarze i Rzeźbiarze
Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, miejska instytucja kultury utworzona 1 lutego 2010 roku, a otwarta 19 maja 2011 roku, na terenie dawnej Fabryki Schindlera. Wystawy skupiają się głównie na sztuce ostatnich dwóch dekad, a wystawienniczym kontekstem dla niej jest powojenna awangarda i konceptualizm. Stała kolekcja obejmuje prace ponad dwustu artystów, wśród nich Mariny Abramović, Pawła Althamera, Edwarda Dwurnika, Katarzyny Kozyry, Zofii Kulik i Zbigniewa Libery. Projektom artystycznym towarzyszą projekty edukacyjne, badawcze i wydawnicze.
Historia
MOCAK, czyli Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, działa na terenie dawnej Fabryki Schindlera przy ulicy Lipowej 4. O założeniu takiego muzeum od wielu lat dyskutowało środowisko artystyczne. W 2004 roku Gmina Miejska Kraków wykupiła budynki i grunty po fabryce z myślą o nowej instytucji, a 1 lutego 2010 roku powołano ją jako miejską instytucję kultury. Projekt wyłonił konkurs z 2007 roku: jedenastoosobowe jury pod przewodnictwem Konrada Kucza-Kuczyńskiego wyróżniło pracę Claudia Nardiego i Leonarda Marii Proliego. Budowa trwała od grudnia 2009 do listopada 2010 roku i kosztowała ponad 70 milionów złotych, z czego połowa pochodziła ze środków Unii Europejskiej.
Na terenie fabryki powstał jeden nowy budynek, a sześć istniejących zaadaptowano. Koncepcja Nardiego opiera się na trzech założeniach: podkreślonej linii dachu szedowego, prostych liniach i naturalnym świetle w salach wystawowych. Architekt nawiązuje do neomodernizmu. Przestrzeń wystawiennicza zajmuje blisko 4 tysiące metrów kwadratowych, a cały obiekt około 10 tysięcy.
Muzeum otwarto 19 maja 2011 roku, a pierwszą dyrektorką była kuratorka i teoretyczka sztuki Maria Anna Potocka. Program skupia się głównie na sztuce ostatnich dwóch dziesięcioleci, a jej kontekstem jest powojenna awangarda i konceptualizm. W stałej kolekcji znajdują się prace ponad dwustu artystów, wśród nich Mariny Abramović, Pawła Althamera, Edwarda Dwurnika, Katarzyny Kozyry, Zofii Kulik i Zbigniewa Libery. Kolekcję pokazuje poziom -1, a na drugim poziomie odbywają się wystawy czasowe. Galeria wystaw indywidualnych, designu, dźwięku i tekstu działa w mniejszym budynku B. Na terenie muzeum są też biblioteka, w której udostępniono księgozbiór krytyka i teoretyka sztuki Mieczysława Porębskiego, księgarnia, kawiarnia i pracownia konserwatorska sztuki współczesnej.
Ciekawostka
Muzeum otwierano właściwie dwa razy. Po raz pierwszy budynek udostępniono 16 listopada 2010 roku, ale nie był jeszcze ukończony i pokazywał puste sale. Właściwe otwarcie nastąpiło dopiero 19 maja 2011 roku.