Tablica Olgi Boznańskiej
Krakowscy Artyści: Malarze i Rzeźbiarze
Tablica pamiątkowa w Starym Mieście poświęcona Oldze Boznańskiej (1865-1940), krakowskiej malarce portrecistce i przedstawicielce modernizmu. Napis oddaje hołd „wielkiej artystce” w 135. rocznicę urodzin i 60. rocznicę śmierci. Boznańska urodziła się w Krakowie, uczyła się u Antoniego Piotrowskiego i Kazimierza Pochwalskiego oraz na Kursach Malarskich im. Adriana Baranieckiego, a od 1898 roku mieszkała w Paryżu, gdzie zmarła. Jej „Dziewczynka z chryzantemami” należy do zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie.
Historia
Tablica pamiątkowa wisi na domu przy ulicy Piłsudskiego 21, dawniej Wolskiej 21, w którym Olga Boznańska miała w Krakowie własną pracownię. Dom wybudował jej ojciec, a po jego śmierci przypadł Oldze i jej siostrze Izabeli. Tablicę wykonał rzeźbiarz Tadeusz Banaś w 2000 roku, gdy mijało 135 lat od urodzin malarki i 60 od jej śmierci. Swoją część domu Boznańska zapisała w testamencie krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Malarka urodziła się w Krakowie w 1865 roku jako córka inżyniera Adama Nowiny Boznańskiego i Francuzki Eugenii de Mondain. Pierwszych lekcji rysunku udzieliła jej matka. Uczyła się u Antoniego Piotrowskiego i Kazimierza Pochwalskiego, a potem na Kursach Malarskich imienia Adriana Baranieckiego. W 1886 roku wyjechała do Monachium, gdzie jako kobieta nie miała wstępu do akademii, więc kształciła się w szkołach prywatnych. W 1898 roku przeniosła się do Paryża.
Boznańska była portrecistką; najczęściej malowała w pracowni, a jej obrazy cechuje mglista, stonowana paleta. Kierowała się raczej psychologiczną analizą portretowanej osoby niż uchwyceniem ulotnej chwili. „Dziewczynkę z chryzantemami” z 1894 roku można oglądać w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. W 1937 roku na Wystawie Światowej w Paryżu otrzymała Grand Prix. W 1932 roku po raz ostatni przyjechała do Krakowa. Zmarła w Paryżu w 1940 roku i została pochowana w Montmorency pod Paryżem.
Ciekawostka
Zapytana kiedyś o związek z impresjonizmem, uznała pytanie za absurdalne: „Ja i impresjonizm?”.