Cerkiew pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
Krakowskie Kościoły
Cerkiew w dzielnicy Stare Miasto. Zabytek wpisany do rejestru zabytków.
Historia
Barokowy budynek przy ulicy Wiślnej powstał między 1636 a 1643 rokiem jako kościół św. Norberta, który miał służyć siostrom norbertankom. Gdy austriackie władze skasowały klasztory, zakonnice go opuściły, a 26 lutego 1808 roku świątynia przeszła na własność parafii greckokatolickiej.
Pod koniec XIX wieku proboszcz o. Iwan Borsuk razem z parafianami doprowadził do ustawienia w cerkwi murowanego ikonostasu, czyli najważniejszego elementu wnętrza w obrządku wschodnim. Zaprojektował go Tadeusz Stryjeński, a ikony namalował Władysław Rossowski, uczeń Jana Matejki, wzorując się na jego projektach.
W 1947 roku komunistyczne władze rozwiązały parafię. Po kilku latach cerkiew oddano księżom saletynom, a ikonostas zdemontowano i przekazano do archiwów Muzeum Jana Matejki. Dopiero w 1998 roku wspólnota greckokatolicka odzyskała świątynię, a saletyni wyprowadzili się z niej do końca 2001 roku. Zabytkowy ikonostas, odzyskany po latach starań, zrekonstruowano, odnowiono i ustawiono na nowo; w listopadzie 2004 roku poświęcił go arcybiskup Jan Martyniak, metropolita przemysko-warszawski. W 2007 roku przy parafii zaczęła działać grupa duszpasterska dla ukraińskich studentów.
Ciekawostka
W pomieszczeniu obok kruchty można obejrzeć drugi ikonostas, dzieło Jerzego Nowosielskiego z lat 60. XX wieku. Przez wiele lat, od 1958 do 1998 roku, służył on parafii w kaplicy kościoła św. Katarzyny, gdzie wspólnota greckokatolicka znalazła gościnę u augustianów.