Kościół Bożego Ciała
Krakowskie Kościoły
Gotycki kościół na Kazimierzu, fundowany przez Kazimierza Wielkiego.
Historia
Murowaną świątynię na Kazimierzu ufundował około 1340 roku Kazimierz Wielki. Budowę zaczęto w latach 40. XIV wieku od fundamentów pod całym kościołem i murów prezbiterium, ale po 1348 roku przerwano ją, być może z powodu epidemii dżumy. Prace wznowiono od 1369 roku; w rachunkach pojawiają się murarze Jan Cypser, jego syn Mikołaj oraz Piotr. Prezbiterium konsekrowano w 1401 roku, a w 1405 roku Władysław Jagiełło sprowadził z Kłodzka kanoników regularnych, dla których zbudowano obok klasztor. Szczyt fasady dodano około 1500 roku, a wieżę wzniesiono w latach 1566-1582.
Wnętrze zdominował dwukondygnacyjny ołtarz główny z pierwszej połowy XVII wieku, wysoki na 21 metrów, z obrazami Tomasza Dolabelli. Uwagę zwraca późnobarokowa ambona z połowy XVIII wieku w kształcie łodzi z wiosłami i siecią. Kościół ma największe w Krakowie pod względem liczby głosów organy: 83 głosy, 5950 piszczałek i 20 dzwonów. Na 70-metrowej wieży wisi pięć zabytkowych dzwonów.
W bazylice spoczywa św. Stanisław Kazimierczyk, a także Bartłomiej Berrecci. Jest to potrójne sanktuarium: Najświętszej Maryi Panny - Matki Zbawiciela, św. Stanisława Kazimierczyka oraz Eucharystyczne. Dekretem z 24 stycznia 2005 roku papież Jan Paweł II podniósł kościół do godności bazyliki mniejszej.
Ciekawostka
Według legendy złodzieje ukradli z kościoła Wszystkich Świętych miedzianą, pozłacaną monstrancję z Najświętszym Sakramentem i ukryli ją na zarośniętym bagnie Mate. Dniem i nocą płonęły tam niebieskie światła. Gdy po procesji odnaleziono monstrancję, król Kazimierz obiecał, że w tym miejscu wybuduje z cegły kościół ku czci Bożego Ciała.