Kościół pw. Chrystusa Króla w Krakowie-Przegorzałach

Krakowskie Kościoły

Kościół rzymskokatolicki w dzielnicy Zwierzyniec. Architekt: Wojciech Pietraszewski.

Historia

Kościół Chrystusa Króla ukrywa się wśród zabudowań klasztoru jezuitów w Przegorzałach przy ul. Zaskale. Jest niewielki, prostokątny, z płaskim stropem, fasadą zwrócony w stronę stoku wzgórza i niewidoczny z biegnącej poniżej ulicy. O jego funkcji informuje tylko krzyż misyjny stojący obok.

Krakowscy jezuici kupili w 1888 roku posiadłość w Przegorzałach, wówczas jeszcze podkrakowskiej wsi, by urządzić w niej miejsce odpoczynku. W 1890 roku architekt Stanisław Krzyżanowski dostał zlecenie na rozbudowę willi i wzniesienie pierwszej kaplicy. W 1949 roku zaczęto powiększać kaplicę według planów Władysława Stupnickiego. Kiedy komunistyczne władze próbowały odebrać jezuitom dom, kardynał Adam Sapieha utworzył 16 kwietnia 1950 roku w Przegorzałach parafię, a kaplica zakonna zaczęła służyć mieszkańcom Bielan oraz Przegorzał jako kościół parafialny. W 1952 roku dr Maria Spiss ofiarowała do jej ołtarza obraz olejny Józefa Unierzyskiego, który wisiał tam do 1967 roku.

W 1967 roku kaplicę przebudowano po raz trzeci, według projektu Wiktora Ostrzołka; ten artysta plastyk wykonał też witraże ze scenami ze Starego i Nowego Testamentu. Czwarta rozbudowa, w latach 1970-1973, powstała według planu Wojciecha Pietraszewskiego.

Wygląd i wystrój wnętrza dopełnili mieszkańcy Przegorzał, artyści plastycy Helena i Roman Husarscy wraz z córką Joanną Husarską-Chmielarz i jej mężem. Wykonali ceramiczne stacje drogi krzyżowej ułożone we fryz na ścianie, a na zewnątrz mozaiki: Modlitwę w Ogrójcu na fasadzie oraz Zwiastowanie i Sąd Ostateczny na ścianach bocznych. Do ich dzieł należy też posąg Chrystusa w głównym ołtarzu.

Ciekawostka

Posąg Chrystusa w ołtarzu miał mieć wymienne głowy, zależnie od okresu liturgicznego, i artyści przygotowali trzy, każdą z innym wyrazem twarzy. Wymiana okazała się zbyt kłopotliwa, więc w kościele na stałe zostawiono Chrystusa Zwycięskiego, a jedna z pozostałych głów zachowała się w klasztorze.

Źródła

Zobacz na mapie