Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa (ul. Warszawska)
Krakowskie Kościoły
Kościół rzymskokatolicki w dzielnicy Stare Miasto. Architekt: Filip Pokutyński. Zabytek wpisany do rejestru zabytków. Prowadzony przez: Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo (Szarytki).
Historia
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa należy do szarytek i stoi na Kleparzu, przy ulicy Warszawskiej 8. Powstał razem z klasztorem w latach 1869-1871, według neoromańskiego projektu Filipa Pokutyńskiego, na miejscu dawnego kościoła świętych Szymona i Judy. Ma jedną nawę, transept i niewielkie prezbiterium zamknięte absydą. Budynek wtopiono w zabudowę klasztorną tak mocno, że od strony ulicy praktycznie go nie widać. Wewnątrz znajduje się krypta, w której pochowano biskupa Ludwika Łętowskiego, fundatora klasztoru.
Miejsce ma znacznie dłuższą przeszłość. Już w 1528 roku wspomniano o pożarze kaplicy Miłosierdzia Bożego, stojącej przy szpitalu dla zapowietrzonych, na trakcie wiodącym z Kleparza w stronę północy. Rajcy kleparscy wznieśli w 1575 roku w tym samym miejscu kościół świętych Szymona i Judy, który pełnił zarazem funkcję szpitalnej kaplicy. Początkowo był drewniany; po pożarze w 1640 roku i zniszczeniach z czasów potopu szwedzkiego odbudował go magistrat kleparski, tym razem jako murowany, lecz w 1755 roku ogień strawił go ponownie. Z początkiem XIX wieku urządzono w nim spichlerz. W 1859 roku nabył go biskup Łętowski i przekazał szarytkom, które w 1871 roku część murów rozebrały, a resztę włączyły do budowanego klasztoru i nowego kościoła.
Ciekawostka
Opis z 1748 roku mówi, że murowany kościół świętych Szymona i Judy był zwrócony ku zachodowi i miał w środku cztery ołtarze oraz chór muzyczny, a przy jego ścianie stała murowana zakrystia.