Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Krakowskie Kościoły
Kościół rzymskokatolicki w dzielnicy Zwierzyniec.
Historia
Drewniany kościół na Woli Justowskiej przebył długą drogę. Wzniesiono go prawdopodobnie w pierwszej połowie XVI wieku w Komorowicach, gdzie miał wezwanie świętego Jana Chrzciciela, i jeszcze przed 1644 rokiem powiększono. Był wielokrotnie odnawiany, a przez jakiś czas prawdopodobnie pełnił rolę protestanckiego domu modlitwy. Pod koniec lat 40. XX wieku przeniesiono go na Wolę Justowską, gdzie miał stać się elementem planowanego skansenu. Skansenu nie zrealizowano, za to w 1951 roku świątynia otrzymała rangę kościoła parafialnego. W Komorowicach przed drugą wojną światową stanął już większy kościół murowany.
Budowla miała konstrukcję zrębową, prostokątną nawę oraz prezbiterium zamknięte trzema bokami ośmioboku. Nad wejściem wznosiła się wieża z hełmem ozdobionym czterema mniejszymi wieżyczkami, a na dachu stała sygnaturka. Do bryły przylegały zakrystia i dwie kruchty, a całość otaczały soboty. Wewnątrz od zachodu znajdował się chór muzyczny wsparty na dwóch słupach, na belce tęczowej zawisł zaś krucyfiks z XVI wieku.
Pożar z nocy 13/14 lipca 1978 roku zniszczył świątynię. Wkrótce zdecydowano o odbudowie, którą pokierował Janusz Gawor, i w 1984 roku kościół konsekrowano na nowo. Drewnianą konstrukcję odtworzono wiernie według wzoru dawnego kościoła z Komorowic, ale posadowiono ją na murowanej krypcie, w której stanęły rzeźby Bronisława Chromego. Kolejny pożar, z 5/6 kwietnia 2002 roku, strawił tę budowlę; z ognia uratowała się wyłącznie krypta. Za najbardziej prawdopodobną przyczynę uznano podpalenie.
Odbudowa rozpoczęła się w 2016 roku według nowego projektu: powstało murowane przyziemie z emporą pełniącą rolę chóru nad nawą główną, a na poziomie chóru bryła odtwarzająca kształt spalonego kościoła. Do użytku oddano go w maju 2020 roku.
Ciekawostka
Ostatnią scenę ekranizacji Potopu, którą wyreżyserował Jerzy Hoffman, sfilmowano w tej świątyni.