Kościół pw. Stygmatów Świętego Franciszka z Asyżu w Krakowie

Krakowskie Kościoły

Kościół rzymskokatolicki w dzielnicy Prądnik Biały.

Historia

W Bronowicach Wielkich w 1895 roku kupiec i właściciel miejscowego majątku, Jan Władysław Fischer, wystawił neogotycką kaplicę pod wezwaniem świętego Franciszka i świętego Władysława króla. Kilkanaście lat później, w 1909 roku, franciszkanie z krakowskiego klasztoru świętego Kazimierza nabyli tu dom z ogrodem i zaopiekowali się kaplicą. Kardynał Jan Puzyna utworzył przy niej ekspozyturę parafialną.

Bracia już w 1912 roku zaplanowali większy kościół, w którym kaplica miała służyć za prezbiterium, jednak wybuch I wojny światowej pokrzyżował zamiar. Do kaplicy dostawiono tymczasowy barak, a w 1933 roku zastąpiono go obszerniejszą przybudówką z drewna. Obie części wspólnie służyły wiernym blisko czterdzieści lat. Starania o zgodę na rozbudowę rozpoczęto w 1973 roku, a władze udzieliły jej w 1975 roku. Zaraz potem ruszyła budowa postmodernistycznej świątyni według projektu architekta Antoniego Mazura. Kardynał Karol Wojtyła 26 września 1976 roku poświęcił i wmurował kamień węgielny z góry Alwernia we Włoszech. Dawna kaplica stała się prezbiterium nowego kościoła. W 1979 roku kardynał Franciszek Macharski konsekrował budynek w stanie surowym, a ponownie dokonał tego w 2002 roku.

Wokół kościoła rozrastał się zespół zabudowań. Klasztor wzniesiono w latach 1982-1985, a Wyższe Seminarium Duchowne świętego Bonawentury w latach 1987-92. W 2000 roku między kościołem a klasztorem stanęła dzwonnica w formie stalowo-żelbetowego trójnogu z trzema koszami na dzwony, także według projektu Mazura.

We wnętrzu znajdują się mozaika "Ostatnia Wieczerza" na ścianie apsydy oraz witraże Reginy Rychłowskiej-Molińskiej z 1959 roku w oknach prezbiterium. Na ścianie prezbiterium wisi obraz Tomasza Antoniego Lisiewicza z 1893 roku, ukazujący Franciszka i Władysława króla klęczących przed Matką Boską. Pierwotnie zdobił on ołtarz dawnej kaplicy. W tęczy umieszczono kopię Krzyża z San Damiano w Asyżu, a w jednym z bocznych ołtarzy obraz Matki Bożej Bronowickiej pędzla Włodzimierza Tetmajera.

Ciekawostka

Tetmajer namalował Matkę Bożą Bronowicką w 1916 roku jako Maryję w stroju bronowickim, z dzieciątkiem na rękach. Za modelki posłużyły mu córki: najstarsza Jadwiga, czyli Isia z "Wesela" Stanisława Wyspiańskiego, i najmłodsza Krystyna. Malarz ofiarował dzieło Zygmuntowi Janickiemu, który był wtedy prowincjałem franciszkanów-reformatów. Stało się to u schyłku I wojny światowej.

Źródła

Zobacz na mapie