Kościół pw. Świętego Karola Boromeusza
Krakowskie Kościoły
Kościół rzymskokatolicki w dzielnicy Prądnik Biały.
Historia
Kościół św. Karola Boromeusza stoi przy ulicy Zdrowej, na Prądniku Białym. Wspólnota parafialna wyrasta z parafii św. Floriana, w której w latach 1949-1951 wikariuszem był Karol Wojtyła. Już w latach pięćdziesiątych florianowska parafia szukała sposobu na punkt duszpasterski w okolicy ulic Prądnickiej i księdza Siemaszki. W 1954 roku dr Karol Zakrzeński zapisał jej w testamencie działkę pod nowy kościół, lecz w 1957 roku władze państwowe ją odebrały. Szansa na budowę pojawiła się dopiero pod koniec lat osiemdziesiątych, a 18 grudnia 1988 roku kardynał Franciszek Macharski zgodził się, by przyszła świątynia i parafia przyjęły patronat św. Karola Boromeusza.
Po wyborze Wojtyły na papieża parafianie ze św. Floriana chcieli uczcić jego dwuletnią pracę w ich wspólnocie. Najczęściej mówiono o pomniku przy bazylice, ale proboszcz Jan Czyrek postanowił, że lepszym upamiętnieniem będzie kościół na osiedlu księdza Siemaszki, miejsce pamięci i modlitwy. Dziś mieszkańcy określają go jako swój pomnik wdzięczności za pontyfikat Jana Pawła II.
Od 1 stycznia 1989 roku budową i duszpasterstwem zajmował się ksiądz Stanisław Czajka. Najpierw stanęła tymczasowa kaplica, a ustalanie, komu należy teren, przeciągnęło się na osiem lat, bo do gruntu rościły sobie prawo 34 osoby. Parafię erygowano 4 listopada 1991 roku, w dniu odpustu. Powstała z trzech sąsiednich: św. Floriana, św. Jadwigi Królowej oraz Jezusa Chrystusa Dobrego Pasterza. Plac pod budowę poświęcono 7 maja 1997 roku. Kamień węgielny, wzięty z murów bazyliki św. Floriana, Jan Paweł II poświęcił 8 czerwca tego samego roku na krakowskich Błoniach. Roboty przy kościele ruszyły we wrześniu 1999 roku. Kardynał Stanisław Dziwisz poświęcił gotową świątynię 4 listopada 2009 roku.
Patronem jest Karol Boromeusz, włoski kardynał i arcybiskup Mediolanu, żyjący w latach 1538-1584. Starał się wprowadzić w swojej archidiecezji uchwały soboru trydenckiego i w 1564 roku założył w Mediolanie wyższe seminarium duchowne. Ufundował też sierocińce oraz schroniska dla bezdomnych, a gdy w 1577 roku wybuchła epidemia ospy, przeszedł boso ulicami miasta na czele procesji pokutnej.
Ciekawostka
Gdy 12 października 2003 roku kardynał Macharski wmurowywał kamień węgielny, w ścianie umieszczono również ozdobną cegłę z drzwi Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Pochodzi ona z Roku Jubileuszowego 2000 i jest darem Jana Pawła II dla parafii.