Kościół pw. Świętej Trójcy
Krakowskie Kościoły
Kościół rzymskokatolicki w dzielnicy Stare Miasto. Zabytek wpisany do rejestru zabytków. Prowadzony przez: Zakon Szpitalny św. Jana Bożego.
Historia
Kościół Świętej Trójcy przy ul. Krakowskiej na Kazimierzu wznieśli trynitarze, zakon powołany do wykupu jeńców chrześcijańskich z niewoli tureckiej. W 1688 roku biskup krakowski Jan Małachowski zezwolił im osiedlić się w Krakowie, a przybyli ze Lwowa. Posiadłość na Kazimierzu dostali od Józefa Adama Lubowieckiego, starosty oświęcimskiego. Budowę zaczął w 1741 roku o. Grzegorz Karbowski, ale po dwóch latach przerwano ją z braku pieniędzy. Prace wznowiono w 1751 roku dzięki staraniom o. Stanisława Oborskiego, według projektu Franciszka Placidiego.
Kościół jest późnobarokowy, a jego fasada, wzorowana na dziełach Francesca Borrominiego, uchodzi za jedną z najpiękniejszych w Polsce. Sklepienie nawy pokrywa iluzjonistyczna polichromia Józefa Piltza z Moraw, nawiązująca do dziejów trynitarzy. Widać na niej Matkę Bożą w otoczeniu aniołów oraz scenę wykupu więźniów przez św. Jana z Mathy, założyciela zakonu.
Gdy w 1796 roku Austriacy skasowali zakon, w kościele urządzono magazyn wojskowy. Od 1812 roku należy do bonifratrów, którzy przenieśli się tu z likwidowanego kościoła św. Urszuli na Starym Mieście. W 1991 roku odsłonięto pierwotne malowane ołtarze boczne. Wyróżniają się w nich obrazy św. Judy Tadeusza i św. Kajetana pędzla Tadeusza Kuntze.
Ciekawostka
W klasztorze bonifratrów spędził ostatnie 25 lat życia Żegota Pauli, historyk.